The Grown-up Goodbye成年人的告別成年人的告别การลาของผู้ใหญ่大人の別れ

Panel 1第一格第一格ช่องที่ 1第一コマ

The airport departure lounge. Winggo and an old friend — a small bird — sit facing each other; the mood is delicate. | You are leaving again. | Mm. The wind does not wait for anyone.機場候機廳，Winggo和一個老朋友（一隻小鳥）相對坐著，氣氛微妙 老朋友：“你又要走了。” Winggo：“嗯，風不等人。”机场候机厅，Winggo和一个老朋友（一只小鸟）相对坐着，气氛微妙 老朋友：“你又要走了。” Winggo：“嗯，风不等人。”ห้องพักผู้โดยสารสนามบิน Winggoกับเพื่อนเก่าคนหนึ่ง (นกตัวเล็ก ๆ) นั่งหันหน้าเข้าหากัน บรรยากาศชวนอึดอัด | เธอจะไปอีกแล้ว | อือ ลมไม่รอใคร空港の待合ロビー。Winggoと旧友（小さな鳥）が向かい合って座っている。気まずい空気。 | また行くんだね。 | うん。風は誰も待ってくれないから。

Panel 2第二格第二格ช่องที่ 2第二コマ

The two fall silent for a long while; no embrace, no tears. | We used to cry. | Now… we have learned to smile and say nothing.兩人沉默很久，沒有擁抱，沒有眼淚 老朋友：“以前我們會哭。” Winggo：“現在……學會了笑著不說話。”两人沉默很久，没有拥抱，没有眼泪 老朋友：“以前我们会哭。” Winggo：“现在……学会了笑着不说话。”ทั้งสองเงียบกันไปนาน ไม่มีกอด ไม่มีน้ำตา | แต่ก่อนเราร้องไห้กัน | ตอนนี้…เราเรียนรู้ที่จะยิ้มโดยไม่พูดอะไรแล้ว二人は長いあいだ黙っている。抱擁も、涙もない。 | 昔は泣いたよね。 | 今は…笑って何も言わないことを覚えた。

Panel 3第三格第三格ช่องที่ 3第三コマ

The boarding announcement sounds. Winggo stands up; his friend hands him an envelope. | It is not a letter, it is a postcard. When you reach the next place, send it to me. No address needed — just write the weather.登機廣播響起，Winggo站起來，朋友遞給他一個信封 老朋友：“不是信，是一張明信片。到了下一個地方，寄給我。不用寫地址，寫天氣就行。”登机广播响起，Winggo站起来，朋友递给他一个信封 老朋友：“不是信，是一张明信片。到了下一个地方，寄给我。不用写地址，写天气就行。”เสียงประกาศขึ้นเครื่องดังขึ้น Winggoลุกขึ้นยืน เพื่อนยื่นซองจดหมายให้เขา | ไม่ใช่จดหมาย เป็นโปสการ์ด ถึงที่ต่อไปแล้วส่งมาให้ฉัน ไม่ต้องเขียนที่อยู่ เขียนแค่อากาศก็พอ搭乗アナウンスが流れる。Winggoが立ち上がると、友人が封筒を手渡す。 | 手紙じゃない、葉書だよ。次の場所に着いたら送って。住所はいらない、天気だけ書いてくれればいい。

Panel 4第四格第四格ช่องที่ 4第四コマ

On the plane Winggo opens the envelope: inside there is only a blank postcard and one line. It reads: “Do not look back. I know you will fly back. — And if you do not, that is all right too.” Winggo looks out of the window and smiles softly. | A grown-up goodbye does not say farewell, because it knows some people meet again without ever saying goodbye.Winggo在飛機上打開信封，裡面只有一張空白明信片，和一句話 上面寫著：“不用回頭，我知道你會飛回來。——如果不會，也沒關係。” Winggo看著窗外，輕輕笑了。 旁白：成年人的告別，沒有說再見，是因為知道有些人不說再見也會再見。Winggo在飞机上打开信封，里面只有一张空白明信片，和一句话 上面写着：“不用回头，我知道你会飞回来。——如果不会，也没关系。” Winggo看着窗外，轻轻笑了。 旁白：成年人的告别，没有说再见，是因为知道有些人不说再见也会再见。บนเครื่องบิน Winggoเปิดซองออก ข้างในมีเพียงโปสการ์ดเปล่าใบหนึ่งกับประโยคหนึ่งประโยค เขียนไว้ว่า “ไม่ต้องหันกลับมา ฉันรู้ว่าเธอจะบินกลับมา —— ถ้าไม่กลับ ก็ไม่เป็นไร” Winggoมองออกนอกหน้าต่างแล้วยิ้มเบา ๆ | การลาของผู้ใหญ่ไม่มีการกล่าวคำอำลา เพราะรู้ว่าบางคนต่อให้ไม่เอ่ยคำอำลา ก็ยังได้เจอกันอีก機内でWinggoが封筒を開けると、中には白紙の葉書とひと言だけ。こう書いてある——「振り返らなくていい。君が飛んで帰ってくることは知っている。——帰ってこなくても、それでもいい。」Winggoは窓の外を見て、そっと笑う。 | 大人の別れが「さよなら」を言わないのは、さよならを言わなくてもまた会える人だと知っているからだ。