The Compulsory Course of Being Alone独處的必修課独处的必修课วิชาบังคับของการอยู่คนเดียวひとりの必修科目

Panel 1第一格第一格ช่องที่ 1第一コマ

Winggo sits alone in the empty rented room; outside the window the city is lively. | The third month of living alone. At first it was freedom; now it is… frighteningly quiet.Winggo獨自坐在空蕩蕩的出租屋裡，窗外是熱鬧的城市 旁白：“一個人住的第三個月。一開始是自由，現在是……安靜得可怕。”Winggo独自坐在空荡荡的出租屋里，窗外是热闹的城市 旁白：“一个人住的第三个月。一开始是自由，现在是……安静得可怕。”Winggoนั่งอยู่คนเดียวในห้องเช่าที่ว่างเปล่า นอกหน้าต่างคือเมืองที่คึกคัก | เดือนที่สามของการอยู่คนเดียว ตอนแรกมันคืออิสระ ตอนนี้มัน…เงียบจนน่ากลัวWinggoはがらんとした賃貸の部屋に一人で座っている。窓の外は賑やかな街。 | 一人暮らし三か月目。最初は自由だった。今は…静かで怖いくらいだ。

Panel 2第二格第二格ช่องที่ 2第二コマ

He turns on the television — not to watch, but to have sound. He opens his phone; nobody is looking for him. | Have I… been forgotten?他打開電視，不是為了看，是為了有聲音。打開手機，沒有人找 Winggo：“我是不是……被遺忘了？”他打开电视，不是为了看，是为了有声音。打开手机，没有人找 Winggo：“我是不是……被遗忘了？”เขาเปิดทีวี ไม่ใช่เพื่อดู แต่เพื่อให้มีเสียง เปิดมือถือ ก็ไม่มีใครตามหา | ฉัน…ถูกลืมไปแล้วหรือเปล่า?彼はテレビをつける。見るためではなく、音がほしいから。スマホを開く。誰も彼を探していない。 | 僕は…忘れられてしまったのかな?

Panel 3第三格第三格ช่องที่ 3第三コマ

He switches off every device, sits in the dark, and hears his own breathing. | So it is only when you are alone that you really hear what you are thinking.他關掉所有設備，坐在黑暗中，聽到自己的呼吸聲 Winggo：“原來一個人待著的時候，才會真的聽見自己在想什麼。”他关掉所有设备，坐在黑暗中，听到自己的呼吸声 Winggo：“原来一个人待着的时候，才会真的听见自己在想什么。”เขาปิดอุปกรณ์ทุกอย่าง นั่งอยู่ในความมืด และได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง | ที่แท้ก็ตอนที่อยู่คนเดียวเท่านั้น ที่เราจะได้ยินจริง ๆ ว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่彼はすべての機器を切り、暗闇に座って自分の呼吸を聞く。 | そっか、一人でいるときにこそ、自分が何を考えているのか本当に聞こえるんだ。

Panel 4第四格第四格ช่องที่ 4第四コマ

He lights a candle, takes out paper and pen and begins to write; a smile reaches the corner of his mouth. | Being alone is not being forgotten — it is finally getting the chance to date yourself. | Learning to be alone is the quietest way an adult grows up.他點燃一支蠟燭，拿出紙筆開始寫字，嘴角有了微笑 Winggo：“獨處不是被遺忘，是終於有機會和自己約會。” 旁白：學會獨處，是成年人最安靜的成長。他点燃一支蜡烛，拿出纸笔开始写字，嘴角有了微笑 Winggo：“独处不是被遗忘，是终于有机会和自己约会。” 旁白：学会独处，是成年人最安静的成长。เขาจุดเทียนหนึ่งเล่ม หยิบกระดาษกับปากกาออกมาแล้วเริ่มเขียน รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก | การอยู่คนเดียวไม่ใช่การถูกลืม แต่คือการได้มีโอกาสเดทกับตัวเองในที่สุด | การเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว คือการเติบโตที่เงียบที่สุดของผู้ใหญ่彼はろうそくに火をともし、紙とペンを取り出して書き始める。口元に笑みが浮かぶ。 | 一人でいることは忘れられることじゃない。やっと自分自身とデートする機会を得たということ。 | 一人でいることを学ぶのは、大人のいちばん静かな成長だ。