Panel 1第一格第一格ช่องที่ 1第一コマ
Winggo stands jauntily at the door of the “Home of Freelancers”, no time clock in sight Winggo: “Finally! No clocking in! No watching the boss's mood! Free!”Winggo意氣風發地站在”自由工作者之家”門口，沒有打卡機 Winggo：「終於！不用打卡！不用看老闆臉色！自由了！」Winggo意气风发地站在”自由工作者之家”门口，没有打卡机 Winggo：“终于！不用打卡！不用看老板脸色！自由了！”Winggo ยืนอย่างภาคภูมิอยู่หน้า "บ้านของคนทำงานอิสระ" ไม่มีเครื่องตอกบัตร Winggo："ในที่สุด! ไม่ต้องตอกบัตร! ไม่ต้องดูสีหน้าหัวหน้า! อิสระแล้ว!"Winggoは意気揚々と「フリーランスの家」の前に立つ。タイムカードの機械はない Winggo：「やっとだ！打刻しなくていい！上司の顔色をうかがわなくていい！自由だ！」
Panel 2第二格第二格ช่องที่ 2第二コマ
Two in the morning; he faces the computer in pyjamas, instant-noodle cups around him. Ten client message pop-ups Client A: “Need the proposal by tomorrow.” Client B: “You there? Do a revision.” Client C: “Budget halved, results doubled — possible?”凌晨兩點，他穿著睡衣對著電腦，周圍是泡麵盒。客戶消息彈窗10個 客戶A：「方案明天要。」 客戶B：「在嗎？改一版。」 客戶C：「預算減半，效果翻倍，可以嗎？」凌晨两点，他穿着睡衣对着电脑，周围是泡面盒。客户消息弹窗10个 客户A：“方案明天要。” 客户B：“在吗？改一版。” 客户C：“预算减半，效果翻倍，可以吗？”ตีสอง เขานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในชุดนอน รายล้อมด้วยกล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ข้อความจากลูกค้าเด้งขึ้นมา 10 อัน ลูกค้า A："ขอแบบแผนพรุ่งนี้" ลูกค้า B："อยู่ไหม? แก้ให้อีกเวอร์ชัน" ลูกค้า C："งบลดครึ่ง แต่ผลลัพธ์เพิ่มเท่าตัว ได้ไหม?"深夜二時。彼はパジャマ姿でパソコンに向かい、周りにはカップ麺の容器。クライアントからのメッセージが10件ポップアップ クライアントA：「企画、明日までに。」 クライアントB：「いる？一版直して。」 クライアントC：「予算半分、効果倍——いける？」
Panel 3第三格第三格ช่องที่ 3第三コマ
He lies slumped over the desk, nostalgic for the days when clocking off actually meant clocking off Winggo: “Turns out when I had a job, at least the time after work was mine…”他趴在桌上，懷念起以前下班可以真正下班的日子 Winggo：「原來上班的時候，至少下班後的時間是自己的……」他趴在桌上，怀念起以前下班可以真正下班的日子 Winggo：“原来上班的时候，至少下班后的时间是自己的……”เขาหมอบลงบนโต๊ะ คิดถึงวันเก่า ๆ ที่เลิกงานแล้วได้เลิกงานจริง ๆ Winggo："ที่จริงตอนที่ยังทำงานประจำ อย่างน้อยเวลาหลังเลิกงานก็เป็นของตัวเอง……"彼は机に突っ伏し、退勤したら本当に退勤できた頃を懐かしむ Winggo：「会社にいた頃は、少なくとも退勤後の時間は自分のものだったのに……」
Panel 4第四格第四格ช่องที่ 4第四コマ
He makes himself a staff badge and hangs it on his chest: “CEO — Winggo Studio”, then carries on revising the draft Winggo: “Whatever. At least the boss is me, so if anyone gets scolded it's only me.” VOICE: The first lesson of freedom — freedom is not not working, it is working for yourself.他給自己做了一個工牌掛在胸前：「CEO - Winggo工作室」，然後繼續改稿 Winggo：「算了，至少老闆是我，罵也只能罵自己。」 旁白：自由的第一課——自由不是不工作，是為自己工作。他给自己做了一个工牌挂在胸前：“CEO - Winggo工作室”，然后继续改稿 Winggo：“算了，至少老板是我，骂也只能骂自己。” 旁白：自由的第一课——自由不是不工作，是为自己工作。เขาทำป้ายพนักงานให้ตัวเองแล้วคล้องคอไว้："CEO - สตูดิโอ Winggo" แล้วแก้ต้นฉบับต่อ Winggo："ช่างมัน อย่างน้อยหัวหน้าก็คือฉัน จะด่าก็ด่าได้แค่ตัวเอง" เสียงบรรยาย：บทเรียนแรกของอิสระ——อิสระไม่ใช่การไม่ทำงาน แต่คือการทำงานให้ตัวเอง彼は自分の社員証を作って胸にかける：「CEO - Winggoスタジオ」。そして原稿の修正を続ける Winggo：「まあいい。少なくとも社長は僕だ。叱るなら自分しか叱れない。」 ナレーション：自由の第一課——自由とは働かないことではなく、自分のために働くこと。
